Bedankt voor alle reacties. Ik heb hard gewerkt aan dit deel. Zelf vind ik dat ik betere delen heb gemaakt, maarja. En ik heb een fout gemaakt met het lichaam van Willemijn hoe het ligt, foutje.. excuses! Met dank aan Jordoosims voor het bloed!
Deel 12. 
Het is al redelijk laat dus Melissa besluit haar moeder te zoeken. Ze kijkt eerst boven maar ze is niet in de kamers waar zij is geweest. Isabella is in slaap gevallen en Joost is al naar huis. Melissa besluit om naar de keuken te gaan.
‘Ze zal daar vast wel zijn.’ zegt ze tegen zichzelf. Melissa loopt de trap af. Ze hoort de muziek die uit de feestzaal komt. Melissa gaat door de deur heen en komt aan in de keuken.

Geen teken van Isabella. Ze besluit zich weer om te draaien, maar dan hoort ze zacht gepraat. Het is niet eens praten, meer onzin uitkramen. Melissa ziet niks in de kamer. Ze loopt verder de keuken in en ziet achter het aanrecht Willemijn liggen. Melissa schrikt zich dood. Ze ziet het bloed. Ze weet niet wat ze moet doen, maar ze besluit naar de feestzaal te gaan, daar zal vast wel iemand zijn.

Melissa rent de keuken uit en gaat zo snel mogelijk naar de feestzaal. Simone en Dirk zijn nog steeds aan het dansen. Melissa komt buitenadem aangerend.
‘Simone... in keuken.. Willemijn.. met...’ zegt Melissa hijgend. Simone kijkt bezorgt en stopt met dansen.
‘Wat is er lieverd?’ Simone krijgt al een soort voorgevoel.
‘Willemijn.. ze bloedt en ligt op de grond.. in de keuken.’ zegt Melissa. Simone voelt angst.

Ze rent de feestzaal uit, maar Dirk en Melissa blijven staan. Dirk snapt er nog niks van. Simone kijkt rond en hoopt haar te vinden. Ze staat in de keuken maar ziet haar niet.
‘Hè, ze maakt toch geen grapje?’ vraagt Simone zich af. Maar dan bedenkt ze zich dat ze op de grond moet liggen en rent naar het aanrecht.

Daar ligt ze. Willemijn ligt op de grond met een grote plas bloed onder haar. Simone voelt haar verdriet en angst opkomen. Stefano is hier naar binnen geglipt en heeft haar gestoken met een mes. Het idee dat Stefano al hier was voelt al angstig. Ze zoekt de dichtstbijzijnde telefoon en belt de politie en een ambulance.

Een kwartier later komt een ambulance aanrijden met sirene en ook de politie komt. Vier ambulance medewerkers rennen de keuken in. Simone staat toe te kijken. Ze durft niet de keuken mee in te gaan. Ze hoopt zo erg dat Willemijn het haalt. Dat ze niet dood is.

Dirk vangt haar op in zijn armen. Simone huilt.
‘Dit verdient ze niet, ze heeft hem niks aangedaan.’ zegt ze snikkend. Dirk wrijft over haar rug.
‘Het komt allemaal goed lieverd!’ zegt hij hoopvol. Overal in het huis bevinden zich politie om sporen van de dader te vinden. Achter Simone staat een een politie.
‘Zou ik u een paar vragen kunnen stellen?’ vraagt ze vriendelijk. Simone draait zich om en knikt met tranen in haar ogen.

‘Heeft u enig idee met wie Willemijn ruzie zou kunnen hebben? Zoals een familielid, ex-vriend of collega?’ vraagt ze.
‘Ja, Stefano, ik weet het zeker. Hij heeft haar geslagen en toen maakte Willemijn het uit. Later heeft hij haar bedreigt via de telefoon en is hij langs onze flat gelopen.’
‘Oké, heeft u de dader gezien?’ vraagt ze.
‘Vandaag niet.’ zegt Simone.
‘Oké, als u wilt kunt u morgen langs komen op het bureau. Dan kunt u meer informatie geven over de dader.’ Ze sluiten het gesprek af.

Vroeg in de ochtend zitten Olivia, Marloes en Joost aan de tafel.
‘Weet je wat ik vandaag hoorde?’ zegt Joost tegen Olivia. ‘Willemijn Holmders, die donkere vrouw van gisteren, is gisteren in de keuken bij de bruiloft neergestoken. Ik was net weg.’
‘Wat zeg je?’ vraagt Olivia. ‘Is ze dood?’
‘Nee, ze is opgenomen in het ziekenhuis.’ zegt hij. ‘Waarschijnlijk gaat ze het redden.’

‘Weten ze al wie het gedaan heeft?’ vraagt Olivia.
‘Ze zeggen haar ex-vriend Stefano.’ zegt Joost.
‘Is hij opgepakt?’ vraagt Olivia. ‘Jij was daar langer dus misschien weet je het?’
‘Ja, waar was jij gisteravond zo laat? Jij was veel later thuis dan Olivia.’ begint Marloes opeens boos.
‘Ik was gewoon nog op het feest met Dirk.’ zegt Joost.

‘Ik geloof je niet, jij doet altijd andere dingen.’ zegt ze terwijl ze gaat staan. Joost heeft er genoeg van en gaat ook staan.
‘Jij zit altijd de zeuren! Wat denk je dat ik heb gedaan? Dat ik ben vreemdgegaan? Je zit alleen maar te zeiken!’ schreeuwt hij.
‘Nou, dat zou best wel kunnen! Jij bent niet te vertrouwen!’ schreeuwt ze. Olivia zit aan tafel en bemoeit zich er niet mee.

‘Heb ik je ooit bedrogen? Je maakt gewoon een probleem van niks.’ schreeuwt Joost. Het is een soort welles nietes spelletje.
‘Ik maak geen probleem! Ik ben zwanger en jij doet niks! Jij zit alleen maar te doen wat je wilt! Jij luiwammes!’ Joost snapt er niks van. Marloes is de laatste tijd erg op haar tenen getrapt.

Olivia zei gisterenavond nog dat hij met Isabella naar de keuken liep en dat hij ze heel de avond niet meer gezien had. Zou hij dan toch vreemdgegaan zijn met haar. Als dat zo was zou ze erg boos op hem zijn. Dan zou Marloes thuis met een dikke buik zitten en ging hij naar bed met haar. Marloes loopt de kamer uit. Ze heeft geen zin meer in een discussie. Maar uitzoeken gaat ze het!
